2 juli 2017

HEINE










































ach zo maar, ’t is eens wat anders, een vleugje nostalgie van toen we nog wat jonger waren, 
en Heine me romantisch deed dromen van het leven dat nog moest beginnen. 
Weet je ’t nog: 
"Ich weiß nicht, was soll es bedeuten,
Daß ich so traurig bin,
Ein Märchen aus uralten Zeiten,
Das kommt mir nicht aus dem Sinn.
Die Luft ist kühl und es dunkelt...”
en dus maar enkele prentjes uit ’t Konijntje bij avondlicht, vandaar

24 juni 2017

GRAS


avondgras, de frisse noordenwind ontwend na al die felle zonnedagen van droogte
lengen naar die eerste regen, dagenlang


22 juni 2017

Life in the forest - Dance Cover

ZEI ZE TEGEN HAAR







































Hier, schat,  een druppeltje tegen de dorst!

KOOLZAAD EN ZO

































Het koolzaad in Sevecote (Gistel) is ver uitgebloeid en de papavers nemen het voorlopig over. 

Morgenvroeg, schreef ik op 5 juni, verhuizen we (allicht tussen de welkome buien door) de bijenvolken naar ons Ursels Drongengoed en naar het natuurreservaat De Braakman in Nederland.
Wat ondertussen is geschied. Ook de 'grooote droogte'. Sinds heelder jaren nooit meegemaakt dat er wegens te warm weer minder koolzaadhoning te halen valt! De polderse bodem was breed dooraderd, opengebarsten in vingerdikke versteende kloven.  
   

19 januari 2017

URSEL BOVENAL 20








































De verse DORPSKRANT van het bewonersplatform Ursel inZicht
is voor de 20ste keer verschenen.
Klik hier op URSEL BOVENAL en je leest hem mee.


17 november 2016

EXIT JOZEF

In 1968 kon de jeugd van en rond Aalter, op zoek naar vakmanschap, terecht in een fonkelnieuw ‘complex', het Technisch Instituut Sint-Jozef.
Wat een grandeur, toen, die statige betonnen gevelpanelen, vers van de Aalterse Prefalit, rode vloertegels in de klaslokalen. Inox wasbakken met kletterend water in een lange ‘bekapstokte’ gang, trapsgewijs van speelplaatsniveau tot ‘den atelier mechanica’.
Jong volk achter ramen met enkel glas en smalle tuimelraampjes die het voorbijrazend verkeer van de Knokkeweg amper dempten. Hypermodern pedagogisch comfort. Groene metalen borden.  Wonderlijke audio-visuele apparatuur, een bandopnemer, een retroprojector die -  o wonder -  een boek of prent op een witte muur kon toveren...
Met glimmend sanitair blok achteraan, toen graffiti nog niet in de mode was.
En een voetbalplein - waar putten en molshopen het dagelijks middags voetbaltornooi opvrolijkten...
Ach jeugd van toen, Marc, Patrick, Luc, Karol, Frans, Geert, Chris, Jean...
het blijven heerlijke herinneringen.
Deugddoend dat ik hen mocht meemaken. Ze hebben me jong gehouden.
En och ja, misschien het ik ze af en toe iets mogen bijbrengen. Who knows.
Op 16 nov '16 ben ik deze foto’s gaan nemen, ben ik op diezelfde druilerige winterdag van de grandeur van toen weggejaagd door een naarstige kraanman.
Op wat ‘Wa komde gij hier doen” en “Hebde gij aan iemand toelating gevraagd om hier portretten te komn trekkn”...   had ik enkel als antwoord  'dat ik daar meer dan 30 jaar geleefd had en nu uit  nostalgie wat ultieme foto’s wilde komen nemen’.
Hij is nog jong en misschien had hij gelijk.
Hij is in zijn geel ronkend gevaarte gekropen en ik heb nog wat vergane glorie voor een beregende lens gehaald.
Exit Sint-Jozef.
Exit jeugd van toen.




turnzaal ...  automechanica

hoek bureel directie

wat hier ooit stond


sinds de overname

atelier mechanica

chauffagekelder ('hebt ge mijn steekvlam al gezien, Daniël’?)

de refter

de inkom aan de zijkant

12 oktober 2016

ITALIA

via, strada, viale, corso... dimmi
langs een straatje in Umbrie, Toscane... que bella!

 





















































































































4 juli 2016

VLIEGMACHIENEN

















































Zon die behoedzaam onderduikt tussen het lange gras. 
Aan de einder de ultieme klim van een brommerig vliegtuigje op de airshow uit de bossen. 
Nog een roos die tegen de gevel tracht te ontwaken uit de regen en de witte schimmel. 
Als Ursel weer gaat slapen bekijk ik op Facebook foto's van enthousiaste vliegfanaten, daar op dat Nato-vliegplein tussen de Drongengoedse pracht. 
Nostalgie doet me glimlachen: een foto van een stuk ‘startbaan', zoals Urselnaars zeggen. We spreken nooit van een ‘landingsbaan’.
Weet je 't nog toen, rond 1954, grote camions volgeladen met gravé over dat levend dorp van toen denderden. Volgekipt vanop grote boten langs de ‘vaart’ in Aalter (nu Woestijne), reden ze de Kapelstraat kapot, haakten op het dorp ’t Straatje dof grollend en dampend omhoog. Daar in de korte draai stonden we telkens weer lonkend naar joviale camioneurs, of we mochten meerijden naar dat nieuw vliegplein dat grotesk zijn betonweg baande tussen de weggedreven Urselse natuur. Mazoutlucht die sparrenbalsem wegblies.
‘Hui moat, meu’me meerijen?’ ‘k Hoor het ons nog roepen.
Dikwijls mochten we dat.



23 mei 2016

LE NOUVEAU MIEL (zeem) EST ARRIVE




























Aprilse grillen... honger, verkleumd...  ze hebben het overleefd en in die eerste zonnig meiweken resoluut hun schade en achterstand en honing ingehaald. Onder Marc Cocquyts kersen in Meigem en op het gele koolzaadbleomentapijt in Gistel bij Koen Adriaens. Goed gevulde honingzolders en ramen ontzegelen. Laat maar komen de lente en de zomer.